تبلیغات
انجمن هنرمندان ایرانی - 10 نکته از عکاسی سه بعدی
انجمن هنرمندان ایرانی
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من

1. فناوری سه‌بعدی از گذشته‌هایی دور در کتابچه‌هایی که بدون عینک قابل مشاهده بودند و یا سینما‌هایی که معروف به سینما 2000 بودند، عرضه شد اما امروزه با پیشرفت علم، نسل جدیدی از آن‌ها پدیدار شده‌اند که بسیار طبیعی‌تر و واقعی‌تر از گذشته هستند.

2. برای گرفتن عکس‌های سه‌بعدی نسل جدید، نیاز به دوربین‌های ویژه‌ای است که دارای دو لنز مجزا هستند.

3. به طور کلی وقتی به یک سوژه از دو منظر نگاه می کنیم (مثل دو چشم انسان) با توجه به اختلافات زاویه ای، باعث می شود بتوانیم عمق و یا فاصله اجسام از هم رو تشخیص دهیم. حالا برای دیدن فیلم و یا عکس سه بعدی نیاز داریم تصویری که به هر کدام از چشم ها فرستاده می شود با هم متفاوت باشد و از دو زاویه گرفته شوند.

4. استریوسکوپیک (Stereoscopic) از دو عکس مجزا برای هر چشم استفاده می کند. حتما شما هم در کودکی از وسیله های شبیه به وسیله ای که در عکس آمده، برای دیدن تصاویر سه بعدی استفاده کرده اید. در این حالت هر چشم تصویر مربوط به خود را مشاهده می کند. وسایل و روش هایی برای دیدن فیلم با این ساختار وجود دارد. از نظر این که در این ساختار تصاویر کاملا مجزا هستند و با یکدیگر تداخل (Overlap) ندارند این روش بسیار با کیفیت است ولی از طرف دیگر چون روشی فردی است و شما نمی توانید به همراه خانواده به تماشای فیلم یا تصویری بنشینید این روش خیلی طرف دار ندارد.

5. آناگلیف (Anaglyph): این روش بسیار ارزان و راحت می باشد و از ساختاری ساده استفاده می کند. همانطور که می دانید فیلتر های رنگی مانع عبور نور هم رنگ خودشان می شوند.  به عنوان مثال اگر با یک فیلتر قرمز به بیرون نگاه کنید نور هایی که هم رنگ همان فیلتر هستند را نخواهید دید. حال با استفاده از تکنولوژی های کامپیوتر ما می توانیم دو تصویر برای دو چشم را روی هم بیاندازیم. با این ترفند که مثلا برای تصویر سمت چپ از یک حاله قرمز و برای تصویر سمت راست از یک حاله آبی استفاده کنیم. حالا با گذاشتن یک عینک ساده که از دو فیلتر رنگی تشکیل شده چشم چپ و راست هر کدام نور ها یا تصاویری که مربوط به خودشان است را دریافت می کنند. عینک های Red/Cyan یا همان آبی و قرمز که بسیار ارزان قیمت هستند دراین روش استفاده می شوند.

6. پلاریزیشن (Polarization) که امروزه در سینما ها برای پخش فیلم های سه بعدی استفاده می شود. این روش مانند روش قبلی بوده با این نکته که از فیلتر های پلاروید (Polaroid) به جای فیلتر های رنگی استفاده می شود. این فیلتر ها شفاف بوده و روی کیفیت تصویر و نحوه نمایش رنگ هال تاثیر ندارد. فیلتر های پلاروید مانند یک پرده کرکره عمل می کنند و نور های عمودی یا افقی ساطع شده از تصویر را از هم  مجزا می کنند. این روش بسیار ساده و بصرفه ای است. با ذکر این نکته که برای این مورد نیاز به پخش کننده ای داریم که تصاویر را بتواند به طور جداگانه با طیف های عمودی و افقی پخش کند. برای این منظور از 2 پروجکتور استفاده می کنند. برای تصاویر چشم چپ و چشم راست و جلوی هر کدام یک فیلتر پلاروید قرار می دهند.

7. روش اکتیو شاتر (Active shutter) که در تلویزیون ها و بازی های کامپیوتری سه بعدی مورد استفاده قرار می گیرند. در این روش دو تصویر متفاوت برای هر چشم تشکیل می شود یعنی یک تصویر برای چشم چپ و  تصویر دیگر برای چشم راست  و با فاصله زمانی بسیار کم پشت سر هم پخش می شوند. با استفاده از عینک مخصوص در لحظه ای که تصویر مربوط به چشم چپ پخش می شود صفحه ی جلوی چشم راست شما تیره می گردد تا شما با این چشم تصویر را نبینید و باین عمل بصورت برعکس برای چشم دیگر تکرار می شود. تیره شدن شیشه های عینک در سرعت بسیار بالا انجام می شود در نتیجه نمایشگرهای 3D Ready می بایست حتما بیش از 120 هرتز داشته باشند در غیر اینصورت مقداری از تصویر از دست خواهد رفت. استفاده از این تکنولوژی گران قیمت است و استفاده طولانی از آن کمی باعث سر درد می شود (تجربه شخصی) ولی به برای استفاده در محیط منزل و تجربه لذت دیدن تصاویر سه بعدی، بسیار خوب است.

8. سه بعدی بدون عینک : این تکنولوژی که در صفحه نمایش های کوچک مانند موبایل یا لپ تاب ها می تواند مورد استفاده قرار گیرد از ساختار خاصی از صفحه های نمایش استفاده می کند که با توجه به فاصله شما و فاصله دو چشم دو تصویر با زاویه های مختلف نمایش داده می شود و هر چشم تصویر مربوط به خود را می بیند. این روش تا نتیجه ی نهایی فاصله زیادی دارد چون نمونه های فعلی مانند صفحه نمایش دوربین W3 از فوجی الزاما باید از فاصله خاصی دیده شوند و با تکان دادن صفحه نمایش و یا تغییر فاصله از آن تصویر گنگ و سر درد آوری مشاهده خواهید کرد.

9. لنز های سه بعدی: قابل سوار شدن بر روی دوربین های SLR-  این لنز ها در رنج های مختلف و همینطور با قیمت های مختلف در دسترس می باشند.

10. یکی از آسان ترین روش های عکس برداری سه بعدی استفاده از دوربین های سه بعدی است. متاسفانه این دوربین ها در حال حاضر دارای قیمت های بسیار بالایی بوده و قابلیت تنظیم فاصله در آنها نیز وجود ندارد، البته با توجه به ساختار دوربین، اضافه کردن این خاصیت سخت به نظر نمی رسد. برای مثال می توان به دوربین Fuji W1 اشاره کرد که در این رنج بهترین کیفیت را داراست.





نوع مطلب : مطالب آموزشی هنر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 2 آذر 1393
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی